• سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت
• که سر ها در گریبان است
• و گر دست محبت سوی کس یازی
• به اکراه آورد دست از بغل بیرون
• که سرما سخت سوزان است
• نفس کز گرمگاه سینه ات آید برون
• ابری شود تیره ، در پیش چشمانت
• نفس که این است. . .
• پس چه داری چشم از دوستان دور یا نزدیک؟!
• . . .

اینجا خیلی سرده

رو سیم برق

یه سیم که تنها تکیه گاهمه

با یه عالم دونه های ریز و درشت

برف و میگم ها...

همینی که اینا براش ذوق میکنن

حالم ازش به هم میخوره...

برف و میگم ها...

.

.

.

این طرف و نگاه که میکنم

یاد بچگی هام میوفتم

که هیچ امکاناتی نداشتیم

فقط

بازی با هم سن و سال های خودمون بود

ولی حالا

انقدر دنیا عوض شده

که بچه ها تنها بازیشون

اون ماسماسک های کوچیک و بزرگه

نشسته پشت اون

فک کنم...

آره مثه اینکه یه بازیه

یه بازی جنگی...

با یه ظرف پر از خوراکی

.

.

.

اینا اینجوری زندگی رو میگذرونن

منم اینجوری...

.

[خدا جون ، عدالتتو]

.

.

این طرف از تو پنجره

خونه ی یه خانواده معلومه

که نشستن دور بخاری و

تخمه میشکنن...

خیلی کیف میکنن ها

نه که مثه من آواره نیستن

همینش کافیه .!

.

.

.

هی هی....

اونجا رو پسر...

...

«غـ ذ ا»

باید از فرصت استفاده کنم

!!!

.

.

.

.

.

--: برو گم شو کلاغ مزاحم...!؟

چند وقتیه که حس میکنم حالم از همه به هم می خوره...

حتی شما دوست عزیز...!!!

ما هر روز با هر وعده ی غذایی خط کشی میل می کنیم...

ما می خواهیم از بقیه زود تر به خدا برسیم...!!!

همه نان هایشان را داده اند که به خدا برسانیم...

تو نان نداری؟؟

[در رابطه با قدّمان که خانواده به ما میگویند:می خواهی نان و خرما به خدا بدهی؟؟؟!!!]